Tekst Le Devin du Village

Copyright © All Rights Reserved

The (Broken) Consort

OUVERTURE

 

SCÈNE I

 

COLETTE (soupirant, et s'essuyant les yeux de son tablier.):

J'ai perdu tout mon bonheur;

J'ai perdu mon serviteur;

Colin me délaisse.

 

Hélas! il a pu changer!

Je voudrais n'y plus songer:

J'y songe sans cesse!

 

J'ai perdu mon serviteur;

J'ai perdu tout mon bonheur;

Colin me délaisse!

 

Il m'aimait autrefois, et ce fut mon malheur.

 

Mais quelle est donc celle qu'il me préfère?

 

Elle est donc bien charmante! Imprudente bergère!

Ne crains-tu point les maux que j'éprouve en ce jour?

Colin m'a pu changer; tu peux avoir ton tour.

 

Que me sert d'y rêver sans cesse?

Rien ne peut guérir mon amour,

Et tout augmente ma tristesse.

 

J'ai perdu mon serviteur;

J'ai perdu tout mon bonheur;

Colin me délaisse!

 

Je veux le haïr ... je le dois ...

Peut-être il m'aime encore ...

 

Pourquoi me fuir sans cesse?

Il me cherchait tant autrefois!

Le Devin du canton fait ici sa demeure;

Il sait tout; il saura le sort de mon mour:

 

Je le vois, et je veux m'éclaircir en ce jour.

 

OUVERTURE

 

SCÈNE I

 

COLETTE (zuchtend, terwijl zij haar ogen met haar schort afveegt.):

Ik heb al mijn geluk verloren;

Ik heb mijn geliefde verloren;

Colin laat mij in de steek!

 

Helaas! Hoe heeft hij zo kunnen veranderen!

Ik zou er liever niet meer aan denken:

Maar toch denk ik er steeds maar aan!

 

Ik heb mijn geliefde verloren;

Ik heb al mijn geluk verloren;

Colin laat mij in de steek!

 

Voorheen hield hij wel van mij, en dat werd mijn ongeluk.

Maar wie is dan toch het meisje dat hij boven mij verkiest?

Zij zal dus wel heel bekoorlijk zijn! Dom herderinnetje!

Vind jij het verdriet dat ik nu voel, dan helemaal niet erg?

De gevoelens van Colin voor mij zijn veranderd, het is nu aan jou.

Wat voor zin heeft het hier steeds maar aan te denken? Niets kan mijn liefde genezen,

Mijn verdriet wordt alleen maar groter.

 

Ik heb mijn geliefde verloren;

Ik heb al mijn geluk verloren;

Colin laat mij in de steek!

 

Ik wil hem eigenlijk haten … en dat zou ik ook moeten doen … Misschien houdt hij toch nog van mij …

Waarom ontloopt hij me steeds?

Vroeger liep hij altijd achter me aan!

De ziener van het dorp woont hier;

Hij weet alles, hij kent dus ook het lot van mijn liefde.

Ik ga naar hem toe om vandaag nog zekerheid te krijgen.

SCÈNE II

 

LE DEVIN, COLETTE.

COLETTE (d'un air timide):

Perdrai-je Colin sans retour?

Dites-moi s'il faut que je meure.

LE DEVIN (gravement): Je lis dans votre coeur,

Et j'ai lu dans le sien.

COLETTE: O Dieux!

LE DEVIN: Modérez-vous.

COLETTE: Eh bien? Colin ...

LE DEVIN: Vous est infidèle.

COLETTE: Je me meurs.

LE DEVIN: Et pourtant il vous aime toujours.

 

COLETTE (vivement): Que dites-vous?

LE DEVIN: Plus adroite et moins belle,

La dame de ces lieux ...

COLETTE: Il me quitte pour elle!

LE DEVIN: Je vous l'ai déjà dit, il vous aime toujours.

COLETTE: (tristement): Et toujours il me fuit!

 

LE DEVIN: Comptez sur mon secours.

Je prétends à vos pieds ramener le volage

Colin veut être brave, il aime à se parer:

Sa vanité vous a fait un outrage

Que son amour doit réparer.

 

COLETTE: Si des galants de la ville

J'eusse écouté les discours,

Ah! qu'il m'eût été facile

De former d'autres amours!

Mise en riche demoiselle,

Je brillerais tous les jours;

De rubans et de dentelle

Je chargerais mes atours.

Pour l'amour de l'infidèle

J'ai refusé mon bonheur;

J'aimais mieux être moins belle

Et lui conserver mon coeur.

LE DEVIN: Je vous rendrai le sien,

ce sera mon ouvrage.

Vous, à le mieux garder appliquez tous vos soins; Pour vous faire aimer davantage,

Feignez d'aimer un peu moins.

L'Amour croît, s'il s'inquiète;

Il s'endort, s'il est content:

La bergère un peu coquette

Rend le berger plus constant.

COLETTE: A vos sages leçons Colette s'abandonne.

LE DEVIN: Avec Colin prenez un autre ton.

 

COLETTE: Je feindrai d'imiter l'exemple qu'il me donne.

LE DEVIN: Ne l'imitez pas tout de bon;

Mais qu'il ne puisse le connaître.

Mon art m'apprend qu'il va paraître;

Je vous appellerai quand il en sera temps.

 

SCÈNE III

 

LE DEVIN: J'ai tout su de Colin, et

ces pauvres enfants

Admirent tous les deux la science profonde

 

Qui me fait deviner tout ce qu'ils

m'ont appris.

Leur amour à propos en ce jour me seconde;

En les rendant heureux, il faut que je confonde

De la dame du lieu les airs et les mépris.

 

 

SCÈNE IV

 

LE DEVIN, COLIN.

COLIN: L'Amour et vos leçons m'ont enfin rendu sage,

Je préfère Colette à des biens superflus:

 

Je sus lui plaire en habit de village,

 

Sous un habit doré qu'obtiendrais-je de plus?

LE DEVIN: Colin, il n'est plus temps, et Colette t'oublie.

COLIN: Elle m'oublie, ô ciel! Colette a pu changer!

LE DEVIN: Elle est femme, jeune et jolie;

Manquerait-elle à se venger?

COLIN: Non, Colette n'est point trompeuse,

Elle m'a promis sa foi:

Peut-elle être l'amoureuse d'un autre berger que moi?

LE DEVIN: Ce n'est point un berger qu'elle préfère à toi,

C'est un beau monsieur de la ville.

COLIN: Qui vous l'a dit?

LE DEVIN: (avec emphase): Mon art.

COLIN: Je n'en saurais douter.

Hélas qu'il va m'en coûter

Pour avoir été trop facile!

 

Aurais-je donc perdu Colette sans retour?

LE DEVIN: On sert mal à la fois la fortune et l'amour.

D'être si beau garçon quelquefois il en coûte.

COLIN: De grâce, apprenez-moi le moyen d'éviter le coup affreux que je redoute.

LE DEVIN: Laisse-moi seul un moment consulter.

 

Le charme est fait. Colette en ce lieu va se rendre.

Il faut ici l'attendre.

COLIN: A l'apaiser pourrai-je parvenir?

Hélas! voudra-t-elle m'entendre?

 

LE DEVIN: Avec un coeur fidèle et tendre

On a droit de tout obtenir.

 

(à part)

Sur ce qu'elle doit dire allons la prévenir.

 

 

SCÈNE V

 

COLIN: Je vais revoir ma charmante maîtresse.

Adieu, châteaux, grandeurs, richesse,

Votre éclat ne me tente plus.

Si mes pleurs, mes soins assidus,

Peuvent toucher ce que j'adore,

Je vous verrai renaître encore,

Doux moments que j'ai perdus.

Quand on sait aimer et plaire,

A-t-on besoin d'autre bien?

 

Rends-moi ton coeur, ma bergère,

Colin t'a rendu le sien.

Mon chalumeau, ma houlette,

Soyez mes seules grandeurs;

Ma parure est ma Colette,

Mes trésors sont ses faveurs.

Que de seigneurs d'importance

Voudraient bien avoir sa foi!

Malgré toute leur puissance,

Ils sont moins heureux que moi.

 

SCÈNE VI

 

COLIN, COLETTE (parée).

COLIN (à part): Je l'aperçois ...

Je tremble en m'offrant à sa vue ...

Sauvons-nous ...

Je la perds si je fuis ...

COLETTE (à part): Il me voit ... Que je suis émue!

Le coeur me bat ...

COLIN: Je ne sais où j'en suis.

COLETTE: Trop près, sans y songer,

je me suis approchée.

COLIN: Je ne puis m'en dédire,

il la faut aborder.

(à Colette d'un ton radouci, et d'un air moitié riant, moitié embarrassé.)

Ma Colette ... êtes-vous fâchée?

Je suis Colin, daignez me regarder.

COLETTE: Colin m'aimait, Colin m'était fidèle:

Je vous regarde, et ne vois plus Colin.

COLIN: Mon coeur n'a point changé;

Mon erreur trop cruelle

Venait d'un sort jeté par quelque esprit malin:

 

Le Devin l'a détruit; je suis, malgré l'envie,

Toujours Colin, toujours plus amoureux.

 

COLETTE: Par un sort à mon tour je me sens poursuivie.

Le Devin n'y peut rien.

COLIN: Que je suis malheureux!

COLETTE: D'un amant plus constant ...

 

COLIN: Ah! de ma mort suivie, votre infidélité ...

 

COLETTE: Vos soins sont superflus;

Non, Colin, je ne t'aime plus.

COLIN: Ta foi ne m'est point ravie;

Non, consulte mieux ton coeur:

Toi-même en m'ôtant la vie,

Tu perdrais tout ton bonheur.

COLETTE (à part à Colin): Hélas! Non, vous m'avez trahie,

Vos soins sont superflus:

Non, Colin, je ne t'aime plus.

COLIN: C'en est donc fait; vous voulez que je meure;

Et je vais pour jamais m'éloigner du hameau.

COLETTE (rappelant Colin qui s'éloigne lentement): Colin!

COLIN: Quoi?

COLETTE: Tu me fuis?

COLIN: Faut-il que je demeure

Pour vous voir un amant nouveau?

DUO

COLETTE: Tant qu'à mon Colin j'ai su plaire,

Mon sort comblait mes désirs.

COLIN: Quand je plaisais à ma bergère,

Je vivais dans les plaisirs.

COLETTE: Depuis que son coeur me méprise,

Un autre a gagné le mien.

 

COLIN: Après le doux noeud qu'elle brise,

Serait-il un autre bien? (d'un ton pénétré)

Ma Colette se dégage!

COLETTE: Je crains un amant volage.

ENSEMBLE: Je me dégage à mon tour.

Mon coeur, devenu paisible,

Oubliera, s'il est possible,

Que tu lui fus cher/chère un jour.

COLIN: Quelque bonheur qu'on me promette,

Dans les noeuds qui me sont offerts,

J'eusse encor préféré Colette a tous les biens de l'univers.

COLETTE: Quoiqu'un seigneur jeune, aimable,

me parle aujourd'hui d'amour,

Colin m'eût semblé préférable a tout l'éclat de la cour.

COLIN (tendrement): Ah! Colette!

COLETTE: (avec un soupir): Ah! berger volage,

Faut-il t'aimer malgré moi!

ENSEMBLE: A jamais Colin t'engage/je t'engage

mon/son coeur et ma/sa foi.

Qu'un doux mariage M'unisse avec toi.

Aimons toujours sans partage;

Que l'amour soit notre loi.

A jamais, etc.

 

SCÈNE VII

 

LE DEVIN, COLIN, COLETTE.

LE DEVIN: Je vous ai délivrés d'un cruel maléfice!

Vous vous aimez encor malgré les envieux.

(Ils offrent chacun un présent au Devin.)

COLIN: Quel don pourrait jamais payer un tel service!

LE DEVIN (recevant des deux mains):

Je suis assez payé si vous êtes heureux.

Venez, jeunes garçons, venez, aimables filles,

 

Rassemblez-vous, venez les imiter;

Venez, galants bergers, venez, beautés gentilles,

En chantant leur bonheur apprendre à le goûter.

 

SCÈNE VIII, SCÈNE DERNIÈRE

 

LE DEVIN, COLIN, COLETTE, GARÇONS ET FILLES DU VILLAGE.

CHOEUR: Colin revient à sa bergère;

Célébrons un retour si beau.

Que leur amitié sincère

Soit un charme toujours nouveau.

Du Devin de notre village

Chantons le pouvoir éclatant:

Il ramène un amant volage,

Et le rend heureux et constant.

(On danse)

ROMANCE, COLIN:

Dans ma cabane obscure

Toujours soucis nouveaux;

Vent, soleil, ou froidure,

Toujours peine et travaux.

Colette, ma bergère,

Si tu viens l'habiter,

Colin dans sa chaumière

N'a rien à regretter.

Des champs, de la prairie,

Retournant chaque soir,

Chaque soir plus chérie,

Je viendrai te revoir:

Du soleil dans nos plaines

Devançant le retour,

Je charmerai mes peines

En chantant notre amour.

(On danse une pantomime.)

LE DEVIN: Il faut tous à l'envi

Nous signaler ici:

Si je ne puis sauter ainsi,

Je dirai pour ma part une chanson nouvelle.

(Il tire une chanson de sa poche.)

 

I. L'art à l'Amour est favorable,

Et sans art l'Amour sait charmer;

A la ville on est plus aimable,

Au village on sait mieux aimer.

Ah! pour l'ordinaire,

L'Amour ne sait guère

Ce qu'il permet, ce qu'il défend;

C'est un enfant, c'est un enfant.

COLIN (avec le choeur, répète le refrain.):

Ah! pour l'ordinaire,

L'Amour ne sait guère

Ce qu'il permet, ce qu'il défend;

C'est un enfant, c'est un enfant.

(regardant la chanson.)

Elle a d'autres couplets! je la trouve assez belle.

COLETTE (avec empressement):

Voyons, voyons; nous chanterons aussi.

(Elle prend la chanson.)

 

II. Ici de la simple nature

L'amour suit la naïveté;

En d'autres lieux, de la parure

Il cherche l'éclat emprunté.

Ah! Pour l'ordinaire,

L'amour ne sait guère

Ce qu'il permet, ce qu'il défend;

C'est un enfant, c'est un enfant.

CHOEUR: C'est un enfant, c'est un enfant.

 

 

III. COLIN: Souvent une flamme chérie

Est celle d'un coeur ingénu;

Souvent par la coquetterie

Un coeur volage est retenu.

Ah! pour l'ordinaire, etc.

(A la fin de chaque couplet le choeur répète ce vers.)

CHOEUR: C'est un enfant, c'est un enfant.

 

 

IV. LE DEVIN: L'amour, selon sa fantaisie,

Ordonne et dispose de nous;

Ce dieu permet la jalousie,

Et ce dieu punit les jaloux.

Ah! pour l'ordinaire, etc.

CHOEUR: C'est un enfant, c'est un enfant.

 

 

V. COLIN: A voltiger de belle en belle,

On perd souvent l'heureux instant,

Souvent un Berger trop fidèle

Est moins aimé qu'un inconstant.

Ah! pour l'ordinaire, etc.

CHOEUR: C'est un enfant, c'est un enfant.

 

 

VI. COLETTE: A son caprice on est en butte,

Il veut les ris, il veut les pleurs;

Par les... par les...

COLIN (lui aidant à lire.):

Par les rigueurs on le rebute.

COLETTE: On l'affaiblit par les faveurs.

 

ENSEMBLE: Ah! Pour l'ordinaire,

L'Amour ne sait guère

Ce qu'il permet, ce qu'il défend;

C'est un enfant, c'est un enfant.

CHOEUR: C'est un enfant, c'est un enfant.

(On danse.)

COLETTE: Avec l'objet de mes amours,

Rien ne m'afflige, tout m'enchante;

Sans cesse il rit, toujours je chante:

C'est une chaîne d'heureux jours.

Quand on sait bien aimer, que la vie est charmante!

Tel, au milieu des fleurs qui brillent sur son cours,

Un doux ruisseau coule et serpente. Quand on sait bien aimer, que la vie est charmante!

(On danse.)

COLETTE: Allons danser sous les ormeaux,

Animez-vous, jeunes fillettes:

Allons danser sous les ormeaux,

Galants, prenez vos chalumeaux.

LES VILLAGEOIS (répètent ces quatre vers.)

COLETTE: Répétons mille chansonnettes;

Et, pour avoir le coeur joyeux,

Dansons avec nos amoureux;

Mais n'y restons jamais seulettes.

Allons danser sous les ormeaux, etc.

LES VILLAGEOISES: Allons danser sous les ormeaux, etc.

COLETTE: A la ville on fait bien plus de fracas;

Mais sont-ils aussi gais dans leurs ébats?

Toujours contents,

Toujours chantants;

Beauté sans fard,

Plaisir sans art:

Tous leurs concerts valent-ils nos musettes?

Allons danser sous les ormeaux, etc.

LES VILLAGEOISES: Allons danser sous les ormeaux, etc.

 

FIN

ÈNE II

 

DE ZIENER, COLETTE

COLETTE (bedeesd):

Zal ik Colin voorgoed verliezen?

Zeg mij of ik moet sterven.

DE ZIENER (ernstig): Ik lees in jouw hart,

En ik heb ook in het zijne gelezen.

COLETTE: O God!

DE ZIENER: Rustig aan.

COLETTE: En? Colin ...

DE ZIENER: Is jou ontrouw.

COLETTE: Oh, ik ga dood.

DE ZIENER: En toch houdt hij nog steeds van jou.

COLETTE (snel): Wat zegt U?

DE ZIENER: De dame uit de stad is geraffineerder, maar minder mooi …

COLETTE: Laat hij mij voor haar in de steek?

DE ZIENER: Ik heb het je al gezegd, hij houdt nog steeds van jou.

COLETTE (verdrietig): En toch ontloopt hij mij steeds.

DE ZIENER: Je kunt op mijn hulp rekenen.

Ik ben vastbesloten er voor te zorgen dat de wispelturige Colin weer bij jou terug komt. Hij wil stoer zijn, hij wil pronken: Zijn ijdelheid heeft jou ernstig beledigd, Zijn liefde zal dat moeten goed maken.

COLETTE: Als ik naar de praatjes van de mooie heren uit de stad had geluisterd,

Ah, dan had ik gemakkelijk

andere geliefden kunnen hebben.

Dan zou ik als rijke dame,

iedere dag kunnen schitteren;

Met linten en kant

zou ik mij kunnen tooien.

Vanwege mijn liefde voor de trouweloze

heb ik mijn geluk verspeeld:

Liever was ik minder mooi

en zou ik mijn hart voor hem bewaren.

DE ZIENER: Ik zal jou het zijne teruggeven,

dat zal mijn opdracht zijn.

Om dit beter te behouden, moet jij je uiterste best doen hem meer van jou te laten houden,

En net doen alsof je minder van hem houdt.

Als de liefde ongerust is, wordt hij groter,

Als de liefde tevreden is, dut hij in:

Een herderinnetje dat een beetje koket is,

Maakt een herdertje vasthoudender.

COLETTE: Colette zal uw wijze lessen ter harte nemen.

DE ZIENER: Neem een andere toon tegenover Colin aan.

COLETTE: Ik zal hem een koekje van eigen deeg geven.

DE ZIENER: Maar niet te veel;

Zodat hij het niet in de gaten heeft.

Mijn gevoel zegt mij dat hij snel zal verschijnen.

Ik zal je waarschuwen als de tijd rijp is.

 

SCÈNE III

 

DE ZIENER: Ik wist alles al over Colin, en

deze arme kinderen

zijn beiden bewonderaars van de verborgen kunsten,

waardoor ik alles wat zij mij hebben verteld, kan voorspellen.

Hun liefde is mij daarbij nu gunstig gezind;

Om hen gelukkig te maken, moet ik de hooghartigheid en de minachting van de dame uit de stad ontmaskeren.

 

SCÈNE IV

 

LE DEVIN, COLIN.

COLIN: De liefde en uw lessen hebben mij eindelijk verstandig gemaakt:

Ik heb liever Colette dan allerlei overbodige luxe:

Zij vond mij leuk zoals ik er uitzag in gewone kleren;

Wat krijg ik meer, als ik duur gekleed ben?

DE ZIENER: Colin, het is nu te laat. Colette is jou vergeten.

COLIN: Vergeten! Oh hemel! Colette is veranderd!

DE ZIENER: Zij is een jonge, knappe vrouw:

Waarom zou zij zich niet wreken?

COLIN: Nee, Colette is absoluut geen bedriegster;

Zij heeft mij trouw beloofd:

Kan zij op een andere herder verliefd zijn?

DE ZIENER: Het is helemaal geen herder die zij boven jou verkiest. Het is een mooie heer uit de stad.

COLIN: Wie heeft u dat verteld?

DE ZIENER (op hoogdravende toon): Mijn kunst.

COLIN: Daar twijfel ik niet aan.

Welke prijs moet ik betalen voor het feit dat ik me te gemakkelijk heb laten verleiden door de praatjes van deftige dames!

Zou ik Colette dan voorgoed kwijt zijn?

DE ZIENER: Het is moeilijk het Fortuin en de Liefde tegelijk te dienen. Het feit dat je zo’n mooie jongen bent, heeft soms zijn prijs.

COLIN: Zegt U mij alstublieft hoe ik de afschuwelijke klap die ik vrees, kan voorkomen.

DE ZIENER: Laat mij even alleen om advies in te winnen,

De betovering heeft gewerkt. Colette komt hierheen;

Je moet hier op haar wachten.

COLIN: Zal het mij lukken haar gerust te stellen?

Helaas! Zal zij naar mij willen luisteren?

DE ZIENER: Als je een trouw en gevoelig hart hebt, heb je het recht om al je wensen vervuld te zien.

(terzijde)

Laten wij nu Colette waarschuwen wat zij moet zeggen.

 

SCÈNE V

 

COLIN: Ik zal zo mijn bekoorlijke geliefde terug zien. Vaarwel kastelen, aanzien, rijkdom!

Uw luister en pracht verlokken mij niet langer.

Als mijn tranen en mijn toewijding

het meisje dat ik liefheb kunnen ontroeren,

dan zal ik de zoete ogenblikken die ik heb verloren, zien terugkomen.

Als je de kunst verstaat om lief te hebben en in de smaak te vallen, wat heb je dan nog verder nodig!

Mijn herderinnetje, geef mij jouw hart terug;

Colin heeft het zijne al aan jou teruggegeven.

Laten mijn schalmei en mijn herdersstaf

mijn enige rijkdom zijn;

Mijn Colette is mijn sieraad,

Haar genegenheid is mijn meest waardevolle bezit. Heel wat belangrijke heren

zouden graag haar woord van trouw hebben!

Ondanks al hun macht,

Zijn zij minder gelukkig dan ik.

 

SCÈNE VI

 

COLIN, COLETTE (mooi uitgedost).

COLIN (terzijde): Ik zie haar …

Ik beef helemaal nu ik me aan haar vertoon …

Laat ik er maar vandoor gaan …

Ik verlies haar als ik wegloop …

COLETTE (terzijde): Hij ziet me … Ik ben helemaal aangedaan!

Mijn hart klopt in mijn keel ...

COLIN: Ik weet me geen raad.

COLETTE: Zonder erbij na te denken,

ben ik al veel te dichtbij gekomen.

COLIN: Ik kan niet anders meer,

Ik moet haar nu aanspreken.

(tegen Colette, op zachte toon, half lachend, half verlegen.)

Mijn Colette … ben je boos?

Ik ben Colin: wil je me alsjeblieft aankijken?

COLETTE: Colin hield van mij, hij was mij trouw:

Ik kijk je aan, en ik zie Colin niet meer.

COLIN: Mijn hart is helemaal niet veranderd;

Mijn vergissing was te gruwelijk

en kwam door de betovering van een kwaadaardige geest:

De Ziener heeft deze vernietigd; ondanks alles,

ben ik nog steeds Colin, en steeds meer verliefd.

COLETTE: Op mijn beurt, voel ik me ook achtervolgd door het lot.

De Ziener kan daar niets tegen doen.

COLIN: Wat ben ik ongelukkig!

COLETTE: Het is de betovering van een meer standvastige geliefde ...

COLIN: Ah, mijn dood zal op jouw ontrouw volgen …

COLETTE: Jouw moeite is niet meer nodig.

Nee, Colin, Ik houd niet meer van jou.

COLIN: Jouw trouw aan mij is helemaal niet voorbij. Nee, luister beter naar je hart:

Als je mij van het leven berooft,

zal je zelf al jouw eigen geluk verliezen.

COLETTE (terzijde tegen Colin): Helaas! Nee, je hebt me bedrogen,

Jouw moeite is tevergeefs.

Nee, Colin, ik houd niet meer van jou.

COLIN: Zo staat het er dus voor. Je wilt dat ik sterf.

Ik zal dus voorgoed uit dit dorp weggaan.

COLETTE (terwijl zij Colin die langzaam wegloopt, terugroept): Colin!

COLIN: Wat?

COLETTE: Laat je me in de steek?

COLIN: Moet ik dan soms blijven om jou met een nieuwe geliefde te zien?

DUET

COLETTE: Zolang ik bij Colin in de smaak viel,

Vervulde het lot al mijn wensen.

COLIN: Toen ik nog bij mijn herderinnetje in de smaak viel, leefde ik in vreugde.

COLETTE: Sinds zijn hart mij niet meer de moeite waard vindt, heeft een andere man het mijne gewonnen.

COLIN: Na de zoete liefdesband die zij verbreekt, Zou er nog een ander bezit kunnen zijn? (geëmotioneerd) Mijn Colette gaat weg!

COLETTE: Ik vrees een wispelturige geliefde.

SAMEN: Ik ga nu ook weg.

Als mijn hart eenmaal rustig is geworden,

zal het mogelijk vergeten,

dat het jou eens zo dierbaar was.

COLIN: Welk geluk men mij ook belooft

in de liefdesbanden die me worden geboden,

Ik zou Colette nog boven alles in de wereld verkiezen.

COLETTE: Ook al spreekt een aardige jonker op dit moment met mij over liefde,

Ik zou Colin liever hebben dan alle pracht en praal van het Hof.

COLIN (teder): Ah Colette!

COLETTE (met een zucht): Ah! Wispelturig herdertje! Moet ik jou dan toch liefhebben?

SAMEN: Voor altijd geef ik jou mijn hart en mijn woord van trouw.

Moge een zoet huwelijk mij met jou verenigen. Laten wij elkaar altijd zonder voorbehoud liefhebben. Moge onze liefde onze wet zijn.

Voor altijd, etc.

 

SCÈNE VII

 

DE ZIENER, COLIN, COLETTE.

DE ZIENER: Ik heb jullie van een kwaadaardige betovering bevrijd; Ondanks alle jaloezie, hebben jullie elkaar nog steeds lief.

(Zij bieden ieder een geschenk aan de ziener aan.)

COLIN: Hoe kunnen wij ooit zo’n verdienste goedmaken?

DE ZIENER (terwijl hij de geschenken met beide handen aanneemt): Ik word genoeg beloond, als jullie gelukkig zijn. Kom jongelingen, kom lieve meisjes,

Kom bijeen en volg hun voorbeeld;

Kom galante herders, kom bevallige schoonheden,

Door hun geluk te bezingen, kunnen jullie leren hier ook van te genieten.

 

SCÈNE VIII, LAATSTE SCÈNE

 

DE ZIENER, COLIN, COLETTE, JONGENS EN MEISJES UIT HET DORP.

KOOR: Colin keert terug bij zijn herderinnetje;

Laten wij dit heugelijke feit vieren.

Moge hun oprechte genegenheid

Steeds een nieuwe betovering zijn.

Laten we de bijzondere kracht van onze dorpsziener bezingen:

Hij brengt een wispelturige geliefde terug,

En maakt hem gelukkig en standvastig.

(Iedereen danst)

ROMANCE, COLIN:

In mijn donkere hutje,

Altijd maar nieuwe zorgen;

Wind, zon of kou,

Altijd inspanning en gezwoeg.

Colette, mijn herderinnetje,

Als jij daar komt wonen,

Dan heeft Colin in zijn hutje

niets meer om te treuren.

Als ik ’s avonds terugkeer

Van de velden, van de weide,

Zal ik je steeds terugvinden

En steeds meer van je houden:

Met het vooruitzicht van de avond,

Als de zon ondergaat,

Zal ik mijn inspanningen verlichten

Door onze liefde te bezingen.

(Iedereen danst een pantomime.)

DE ZIENER: We moeten allemaal ons best doen, Om dit niet onopgemerkt voorbij te laten gaan; Ik ben niet zo’n feestvierder,

Maar ik kan wel een nieuw lied zingen.

(Hij haalt een lied uit zijn zak.)

 

I. De kunst is de liefde gunstig gezind, De liefde heeft de kunst niet nodig om een betovering tot stand te brengen.

In de stad is men misschien wel beminnelijker,

Maar in de dorpen heeft men veel beter lief.

Ah, doorgaans weet de liefde nauwelijks

wat hij al dan niet vermag:

Het is net als bij een kind, als bij een kind.

COLIN (met het koor, herhaalt het refrein):

Ah, doorgaans,

weet de liefde nauwelijks

wat hij al dan niet vermag;

Het is net als bij een kind, als bij een kind.

(hij kijkt naar het lied.)

Er zijn nog meer coupletten, ik vind het prachtig.

COLETTE (geestdriftig):

Kijk, kijk; dat kunnen we ook zingen.

(Zij pakt het lied.)

 

II. Hier volgt de liefde de onbevangenheid

Van de eenvoudige natuur;

Elders zoekt hij

gekunstelde pracht en praal.

Ah! Doorgaans

weet de liefde nauwelijks

wat hij al dan niet vermag:

Het is net als bij een kind, als bij een kind.

KOOR: Het is net als bij een kind, als bij een kind.

 

III. COLIN: Vaak komt de echte liefde

Voort uit een onbedorven hart;

Vaak is een wispelturig hart echter

In de ban van koketterie.

Ah! doorgaans, etc.

(Aan het eind van ieder couplet herhaalt het koor steeds dit laatste vers.)

KOOR: Het is net als bij een kind, als bij een kind.

 

IV. DE ZIENER: De liefde, volgens zijn grillen,

Legt ons zijn wil op;

Deze godheid zet aan tot afgunst,

En straft hen die jaloers zijn.

Ah! Doorgaans, etc.

KOOR: Het is net als bij een kind, als bij een kind.

 

V. COLIN: Door van het ene naar het andere meisje te fladderen, Verliest een man vaak het moment van geluk; Een herder die al te trouw is, is echter minder geliefd dan een wispelturige man. Ah! doorgaans, etc.

KOOR: Het is net als bij een kind, als bij een kind.

 

VI. COLETTE: We zijn overgeleverd aan de grillen van de liefde, Nu weer eens vreugde, dan weer verdriet, Door … door …

COLIN (hij helpt haar met lezen.): Door standvastig te zijn, geven we deze geen kans.

COLETTE: Maar meegaandheid zwakt de liefde af.

SAMEN: Ah! Doorgaans

weet de liefde nauwelijks

wat hij al dan niet vermag:

Het is net als bij een kind, als bij een kind.

KOOR: Het is net als bij een kind, als bij een kind. (Iedereen danst.)

COLETTE: Met het voorwerp van mijn liefde,

Kan niets mij verdriet doen, alles betovert mij;

Hij lacht onophoudelijk, en ik blijf zingen:

Het is de ene gelukkige dag na de andere.

Wanneer je weet hoe lief te hebben, wat is het leven dan heerlijk!

Het is als het slingeren van een zacht stroompje langs een oever met bloemen in overdadige bloei, Wanneer je weet hoe lief te hebben, wat is het leven dan heerlijk!

(Iedereen danst.)

COLETTE: Laten we dansen onder de olmen,

Kom, meisjes:

Laten we dansen onder de olmen.

Jongelingen, pak jullie schalmeien.

DE DORPSMEISJES (herhalen deze vier verzen.)

COLETTE: Laten we duizend liedjes steeds maar opnieuw zingen; En laten we vrolijk

Dansen met onze geliefden.

We moeten nooit helemaal alleen blijven.

Laten we dansen onder de olmen, etc.

DE DORPSMEISJES: Laten we dansen onder de olmen, etc.

COLETTE: In de stad is heel wat meer drukte en gedoe; Maar zijn de mensen daar even vrolijk en uitgelaten? Altijd tevreden,

Altijd zingen;

Schoonheid zonder opsmuk,

Ongekunsteld plezier;

Wegen hun concerten tegen onze musettes op?

Laten we dansen onder de olmen, etc.

DE DORPSMEISJES: Laten we dansen onder de olmen, etc.

 

EINDE

 

 

© Vertaling: Hester von Brucken Fock

Tekst opera 'Le Devin du Village'

Het verhaal in de opera draait om de liefde tussen twee dorpsgenoten, Colin en Colette. Laatstgenoemde verdenkt haar vriend van een verhouding met een rijke dame van een nabijgelegen landgoed. Zij gaat advies vragen bij de waarzegger (le devin; ziener) van het dorp en om met zijn steun Colin weer voor haar terug te winnen.

Hij adviseert de avances van Colin volledig te negeren, en verspreidt de leugen dat Colette verliefd is op een hoveling. Deze truc werkt, en zoals te verwachten valt, aan het slot van de opera is er sprake van een gelukkig huwelijk tussen Colin en Colette.

 

De tekst is hier te downloaden in pdf >>

 

De Franse tekst is vertaald door Hester von Brucken Fock.

 

Hieronder staat de tekst van de opera.

Titelblad van de partituur van Le Devin du Village.

Afbeelding van de oorspronkelijke costumering van Colin.

Autograaf van het manuscript van Le Devin du Village.

Manuscripten van 'Le Devin du village' die in het Nederlands Muziek Instituut in Den Haag worden bewaard.

Uitvoeringen

Uitvoeringen van 'Le Devin du Village':

  • Zaterdag 14 juni 2014, aanvang 20.30 uur, première in theater de Warenar, Wassenaar.
  • Vrijdag 20 juni 2014, aanvang 16.00 uur, in Estec, Noordwijk aan Zee (besloten).
  • Zondag 22 juni 2014, aanvang 16.00 uur, in Lycée Franςais, Den Haag (besloten).
  • Zaterdag 28 juni 2014, aanvang 20.30 uur, in Cultureel Centrum, Voorschoten.
  • Zondag 29 juni 2014, aanvang 16.00 uur, in Cultureel Centrum, Voorschoten.

 

Adressen uitvoeringen

  • Theater Warenar

Kerkstraat 75, Wassenaar.

www.warenar.nl >>

  • Cultureel Centrum Voorschoten

Prinses Marijkelaan 4, Voorschoten.

Website >>

Sponsors

De uitvoeringen van de opera 'Le Devin du Village' zijn mede mogelijk gemaakt door:

  • Louise de Lang-van Schaik Stichting
  • Fonds 1818
  • Rabobank Stimuleringsfonds Den Haag
  • Gemeente Voorschoten
  • Gemeente Wassenaar
  • Van Ommeren – de Voogt Stichting